وجوه مشترک آثار هنری عبارت‌اند از :

الف- تخیل: به عنوان مهم‌ترین عامل در شکل گیری اثر هنری
ب- عاطفه و احساس هنرمند: همه آثار هنری از عاطفه و احساس هنرمند سرچشمه میگیرند نه از تفکر منطقی و عقلانی او.
ج- چند معنایی بودن و منشور مانندی: این جنبه از خصایص آثار هنری، در واقع از دو ویژگی قبلی که برشمردیم، نتیجه می‌شود. بدین معنی که هر پدیده‌ای که عنصر اصلی سازنده آن تخیل و عاطفه باشد، بی شک نمی‌تواند معنایی منجمد و تک بعدی داشته باشد.از این روست که هر کس در برابر آثار هنری می ایستد، دریافت و استنباط خاصی دارد.

مجسمه‌سازی در ایران

ايرانيان كه در تمام رشته‌هاي هنري تزئيني مانند نقاشي، سنگتراشي، منبت‌كاري و غيره مهارت فوق العاده بخرج داده‌اند در فن مجسمه سازي علاقه زياد از خود نشان نداده اند و اين عدم علاقه به ايجاد مجسمه، در تمام ادوار تاريخي پيش از اسلام و در دوران اسلامي همچنان ادامه داشته است.

مجسمه مكشوفي در شمي (از نواحي لرستان) بزرگترين مجسمه‌اي است كه تا كنون در خاك ايران پيدا شده، و تنها مجسمه برنزي بزرگي است كه از دوران‌هاي قديم ايرانيان به يادگار باقيمانده است. ولي مجسمه هاي كوچك خصوصاً از عهد اشكانيان و ساسانيان در كشور ما زياد ساخته شده و تمام خصوصيات پيكر تراشي ايران نيز در اين مجسمه‌هاي كوچك ديده مي‌شود. با اين حال مجسمه بزرگي از «اوتان» پادشاه «الحضر» از مرمر تراشيده‌اند و اكنون در موزه موصل محفوظ است و 20/2 متر ارتفاع دارد و حال اينكه ارتفاع مجسمه شمي از 90/1 متر تجاوز نمي‌كند. مي‌گويند يكي از خصايص پيكر تراشي ايرانيان در عهد اشكانيان اين بود كه مجسمه را از مقابل مي‌تراشيدند و به ‌آن حركت نمي‌دادند . مثلاً اگر مجسمه‌ي مرمري را كه از دوره اشكانيان است و امروز در موزه موصل محفوظ مي‌باشد با مجسمه ديسك انداز، كار «ميرون» مجسمه ساز معروف يونان در قرن چهارم پيش از ميلاد مقايسه كنيم اختلاف زياد ميان آن دو مجسمه مشاهده مي نمائيم. در مجسمه ديسك انداز يك پا عقب‌تر از پاي ديگر قرار داده شده و كمر بطرف جلو خم شده و دست يكي بطرف عقب و يكي بطرف جلو به حركت درآمده.

در مجسمه «اوتال» پادشاه الحضر پاي چپ فقط كمي جلوتر از پاي راست قرار داده شده و كفشها كاملاً شبيه به كفشهاي مجسمه شمي است. پادشاه الحضر نيز مانند امير شمي شلوار بلند ي بر تن كرده كه تا زانويش مي‌رسد و روي قبا كمربندي بسته تا شمشير خود را به
ادامه نوشته

مجسمه‌سازی و مذهب

يونانيان، خدايان متعدد خود را بصورت مجسمه در معابد خود قرار ميدادند و آنها را پرستش مي نمودند. مجسمه هاي سنگي و برنزي بيشماري نيز از قهرمانان خود در ميدانها و معابر عمومي مي‌گذاشتند.

مصريان عقيده داشتند كه روح هر انساني پس از مرگ به اين جهان بر مي گردد و براي اينكه آن روح سرگردان نشود مجسمه‌هايي از سنگ يا برنز يا چوب يا گچ مي ساختند و در مكانهاي امني قرار ميدادند و چون آن مجسمه ها كاملاً شبيه اشخاصي كه مرده بودند ساخته ميشد به عقيده آنان روح به آساني مي‌توانست در آنها جاي گيرد. بعلاوه مصريان نيز خدايان خود را بصورت موجوداتي در سنگ يا برنز مجسم مي‌كردند و در معابدشان قرار مي دادند ايرانيان قبل اسلام، هنگاميكه تمام ملل جز ملت يهود به خدايان متعدد اعتقاد داشتند و داراي مذهبي بودند كه به توحيد خيلي نزديك بود. هرودت كه ايرانيان عهد هخامنشي را به هم ميهنان خود در كتابي تحت عنوان «تاريخ» معرفي نموده تعجب مي كند از اينكه ايرانيان براي خدايان خود معبد و مجسمه اي نمي سازند و مي‌گويد آنها براي انجام مراسم مذهبي خودشان روي بلنديها مي‌روند و خداوند خود را به اين طريق پرستش مي‌نمايند.

جواب یک سؤال قدیمی، هنرهای هفتگانه چه چیزهایی هستند؟  

هنرهای هفتگانه عبارتند از:
1- موسیقی
2- هنرهای ترسیمی شامل نقاشی و خطاطی و...
3- معماری
4- ورزش، رقص و حرکات نمایشی
5- ادبیات شامل شعر و نثر..
6- هنرهای دستی مانند مجسمه سازی، شیشه گری و.
7- هنرهای نمایشی مانند فیلم و سینما و تئاتر و...

اقتصاد هنر و نگارخانه‌ها

اقتصاد هنر و نگارخانه‌ها

هنرهای تجسمی ‌جزو هنرهایی است كه در دنیا به دلیل ارزش افزوده و بازگشت سرمایه بسیار مورد اهمیت قرار گرفته است. طی هر سال، حراج‌های مختلفی در پایتخت‌های هنری سراسر جهان برگزار می‌شود و هنرمندان بزرگی در آن شركت كرده و آثار خود را در معرض فروش قرار می‌دهند.

استقبال مجموعه‌داران و علاقه‌مندان به آثار هنری از این حراجی‌ها از یك طرف، علاقه‌مندی سرمایه‌گذاران مختلف برای خرید چنین آثاری با توجه به آگاهی از افزایش قیمت این آثار در سال‌های آینده از طرف دیگر سبب شده دولت‌های مختلف به این هنر توجه كرده و برای رونق و مطرح شدن آن در جامعه جهانی سرمایه‌گذاری كنند.

هنرهای تجسمی ‌در ایران نیز همانند دیگر كشورها مورد استقبال هنردوستان و هنرمندان قرار گرفته، به‌گونه‌ای كه در برخی حراجی‌ها آثار هنری ایران ركورد فروش را می‌شكنند. با توجه به سابقه این هنر در ایران و جهان، اگر برنامه‌ریزی مناسبی در این زمینه از سوی دولت صورت گیرد می‌توان امیدوار بود هنرهای تجسمی ‌می‌تواند به عنوان یكی از چرخه‌های اقتصادی در كشور در زمینه ارزآوری بسیار موثر باشد.

نقش نگارخانه‌ها در پویایی اقتصاد هنر

علی فرامرزی، گالری‌دار و هنرمند نقاش در زمینه اقتصاد هنرهای تجسمی‌ می‌گوید: اقتصاد هنر جدا از اقتصاد جامعه نبوده و به طور مستقیم از وضعیت اقتصادی حاكم بر جامعه تاثیر می‌گیرد، به گونه‌ای كه هرچقدر متوسط قدرت خرید در جامعه افزایش یابد، می‌توان امیدوار بود هزینه‌ای مشخص برای خرید محصولات فرهنگی و هنری در بخشی از
ادامه نوشته

هنر اقتصاد ‌خانواده

خانواد‌ه اولین پایگاه فرد‌ برای زند‌گی و مهم‌ترین مبنای تشکیل د‌هند‌ه جامعه است. خانواد‌ه، به‌خصوص د‌ر ایام گذشته به‌طور مستقیم علاوه بر نیازهای خود‌، تأمین‌کنند‌ه قسمتی از نیازهای جامعه نیز بود‌ که این نقش با گذشت زمان از عهد‌ه تمام افراد‌ خانواد‌ه خارج شد‌ و بر د‌وش یک یا چند‌ تن از آنها افتاد‌. ‏
از لحاظ اجتماعی خانواد‌ه اساسی‌ترین عامل تولید‌ و مصرف کالاها و خد‌مات د‌ر جامعه است و نیازمند‌ تکاپوی اقتصاد‌ی بسیار زیاد‌ است. اساس فعالیت‌های اقتصاد‌ی اجتماع نیز انجام مسئولیت‌های مهم خانواد‌ه است و برای همین است که اقتصاد‌د‌انان خانواد‌ه را بنیان زند‌گی اقتصاد‌ی جوامع می‌د‌انند‌، ازجمله ارسطو که اقتصاد‌ را علم خانه‌د‌اری می‌د‌انست و اصولاً کلمه اقتصاد‌ مشتق شد‌ه یونانی اقتصاد‌ و خانواد‌ه است که امروزه این گرایش با عنوان اقتصاد‌ خانواد‌ه و اقتصاد‌ خانه یکی از شاخص‌ترین گرایش‌های اقتصاد‌ د‌ر د‌نیا است. ‏
● ارکان اقتصاد‌ خانواد‌ه
هر خانواد‌ه‌ای از منابع متعد‌د‌ د‌رآمد‌ کسب می‌کند‌ که این د‌رآمد‌ محد‌ود‌ است یعنی مقد‌ار معینی است و به هر مقد‌ار که اراد‌ه کند‌، د‌ر اختیارش نیست و د‌ر عوض مخارجی د‌ارد‌ که برای انجام آن از د‌رآمد‌هایش استفاد‌ه می‌کند‌. افراد‌ برای اد‌امه زند‌گی به کالاهای زیاد‌ی نیاز د‌ارند‌ و باید‌ د‌رآمد‌شان را به مصرف انواع کالاهای مورد‌ نیاز مثل غذا، پوشاک، مسکن، آموزش، تفریحات و... اختصاص د‌هند‌. د‌رست است که نیازهای افراد‌ بی‌نهایت است؛ اما همانطور که بارها د‌ر زند‌گی با

ادامه نوشته

هنر اقتصادی و اقتصاد هنری

هنر و اقتصاد در دنیای امروز ارتباط تنگاتنگی دارند به گونه‌ای که گاهی هنر، اقتصاد را برای رونق یاری می‌دهد و گاهی اقتصاد موجب بقای هنر می‌شود.

هنر در میان مردم مشرق زمین از دیر باز با نوعی سادگی همراه بوده که این سادگی در سبک زندگی هنرمندان نیز نمود پیدا کرده است. هنرهای مشرق زمین همواره در درون خود سادگی و دوری از تشریفات را داشته اند. هنگاهی که هنرمندان غرب در دوره رنسانس هنر را به غایت واقعگرایی، تجمل و انسانگرایی رساندند، هنرمند مشرق زمین هیچ گاه در نقاشی هایش به عمق نمایی کاذب رو نیاورد، هنگام نواختن موسیقی بر زمین می نشست و در عین سادگی ساز و آواز اجرا می کرد، هنرمند شرق همواره انسان را جزء کوچکی از طبیعت می دانست و در آثارش کوچک بودن انسان را در مقابل عظمت طبیعت نمایان می کرد.

شاید در راه ایجاد آثار هنری تا همین یک قرن گذشته مسئله ای که برای هنرمند مشرق زمین کمترین اهمیت را داشته، سود مالی حاصل از کار هنری بود. در گذشته سیر و سلوک معنوی و رسیدن به درجه والای هنر مهمترین دغدغه هنرمندان مشرق زمین بوده و امرار معاش با کار هنری برای هنرمندان مشرق زمین به نوعی تاسف بار بوده، در حالی که در هنر غرب همواره مسائل مالی، فروش آثار و دستمزد هنرمندان از موارد مهم و عاملی برای رونق کار هنری محسوب می‌شده است. از همین نکات می توان به تفاوت فرهنگی موجود در میان هنرمندان مشرق و مغرب پی برد.

در این میان هنرمندان ایرانی هرگز هنر را راهی برای کسب درآمد نمی دانستند و در گذشته داشتن نگرش کسب درآمد از راه هنر یک ضعف بزرگ محسوب می‌شد. اما نکته مهم این که؛ دنیای مدرن و

ادامه نوشته