اصطلاح پست مدرنیسم برای اولین بار در دنیای هنر در آغاز دهه ی 1980 رواج یافت....در این دهه با تغییر وضع ناگهانی نقاشی های پر رنگ و لعاب و بسیار بزرگ اشیاء مد شد و نقاشی پیکره ی انسان دوباره رواج یافت...
این شکل اولیه ی پست مدرنیسم با نگرشی کثرت گرا و " هر چیزی ممکن است " همراه بود و تمام توجه ان به گذشته معطوف می شد. سبک ها و تکنیک های قدیمی تکرار می شدند و هنرمندان از اثار یکدیگر نقل قول می کردند...هنر انتزاعی همچنان دنبال می شد اما این بار طنز و عدم جدیت ان بیشتر از ان چیزی بود که قبلا از امر انتزاعی انتظار می رفت...هنر بیش از پیش بازیگوشانه و سرگرم کننده و مفرح شد.
چند رویکرد پسامدرنیستی در این دوره عبارت است از :
نئوژئو :
ترکیب ی است از زیبایی شناسی انتزاعی مینیمالیستی با ارجاعاتی به فرهنگ و کالاهای عامه پسند...شخصیت های برجسته ی : پیتر هکی ، جف کنزو راس بلکنر
اقتباس یا شبیه سازی :
این رویکرد متاثر از بودیار و دیگران به معنای باز تولید اثار دیگر هنرمندان است. شخصیت های برجسته : شری لوین ، مایک بیدلو .
فراآوانگارد :
یک جنبش ایتالیایی که ( به طنز ؟) مواد و مصالح سنتی ، موضوعات خیالی و عناصر تزئینی را به کار گرفت. شخصیت های برجسته : فرانچسکو کلمنته و ساندرو چا
نواکسپرسیونیسم :
نقاشی های زمخت ، سریع ، بزرگ و پیکرنمایی هنرمندان المانی ...پر از ارجاعات به تاریخ و فرهنگ المان و اغلب به عمد با ظاهری بدوی. شخصیت های برجسته : ژورش بازلیتش ، مارکوس لوپرتس
التقاط گرایی :
بسیاری از هنرمندان تصاویری را به کار گرفتند که از فرهنگ روشنفکرانه و عوامانه اقتباس شده بود و ان ها را با طیفی از سبک ها ترکیب کردند. شخصیت های برجسته : دیوید سال ، زیکمار پولکه.
بعد از نقاشی در اواخر دهه ی 1980 ، عکاسی و اثار رسانه ای مجددا رواج یافتند ، زیرا به نظر می رسید می توانند پست مدرنیسم سیاسی روشن تری عرضه کنند.
امروزه در دنیای هنر نگرش هر چیزی ممکن است دیگر بحث برانگیز و جنجالی نیست و واژه ی پست مدرنیسم هم به ندرت تعجب یا مخالفتی برمی انگیزد.
برگرفته از کتاب " پست مدرنیسم " / گلن وارد / ترجمه ی قادر فخر رنجبری و ابوذر کرمی / نشر : ماهی
اهل وساکن خاوران فارس , کارشناس هنرهای تجسمی از دانشگاه ثامن الحجج (ع) مشهد مقدس .به وبلاگ بنده حقیر خوش آمدید .با نظرات گرانمایتون بنده رو راهنمایی کنید